شب از نيمه گذشت

         و من در حضور چشمان خيسم ،

         ناباورانه ،

       خودم را به دست تو سپردم

 

       به تو گفته بودم شانه هایم دیگر شل شده . . .

 

     اما خدا !

                       من همانی هستم که هستم !

   دیگر آزارم نده !

                  

   خدا !

                   قلبم اینبار دارد ذوب میشود بس که در آتش درد میسوزد . . .

  دارم به اعماق میرسم

                             اعماق خودم

                                                 شاید دیگر چیزی نمانده باشد

   زمین دارد مرا می بلعد .

               خورشید زمین 

                                     مرا انتظار می کشد

 

/ 0 نظر / 9 بازدید